Skryfstukke

Hierdie geskrewe werke is gebore in ’n tussenruimte.

16 Oktober 2025 het ek Suid-Afrika agtergelaat met ’n werksvisum, ’n tas en ’n paar vrae wat nie maklik in ’n paspoortstempel pas nie. Ek woon nou in Pueblo, Colorado — ’n dorpie met ’n naam wat eenvoudig “mense” beteken. ’n Plek wat onverwags bekend kan voel vir iemand wat grootgeword het onder die lig van die Hoëveld.

Ek kom van Pretoria, maar my geheue dwaal dikwels verder wes — na die droë stilte van die Noord-Kaap, na die rooigrond en wind van die Kalahari. Die lig is hard. Die horison lank. En vir ’n oomblik voel dit of twee kontinente mekaar herken.

Emigrasie werk só:
jy trek oor ’n oseaan, maar die landskap van jou verlede loop steeds saam.

Hierdie essays en gedigte is spore van daardie stap.
Van ’n man wat nog nie heeltemal weet of hy op pad huis toe is — of weg daarvan nie.

Vellies dra stof saam. Hulle onthou paaie.

Dit is eindelik my Vellies in Colorado.

Miskien is dit al wat hierdie uitdaging probeer doen —
’n paar spore los tussen twee wêrelde; deur my pen en deur my lens.